l3utterfly's profile~* Butterfly *~PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
December 16 ยั ง รั ก กั น อ ยู่ รึ ป่ า ว !ณ.มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ > > > >มีเพื่อนสนิทต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง > > > >ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านทุกวัน > > > >เวลาผ่านไปทั้งคู่เริ่มขึ้นปี 2 > > > >ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนหนึ่ง และได้ถามเพื่อนชายว่า > > > >"นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไม๊" > > > >"เค้าก็ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย" > > > >"เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆ เราจังเลยเนอะ" ต่อมาไม่นาน > >หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคนนั้นจริงๆ วันนึงหญิงสาวบอกกับ > >เพื่อนชายของตนว่า "นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ > >ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว เราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ" "อืม" ฝ่าย > >ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีก ต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตน > >จึงมาปรึกษาเพื่อนชาย ว่า "เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า... > >เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ!" "ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม > >"ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย" "ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ > >ก้อเธอรักเค้านี่หน่า" "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย หลังจากนั้น > >... วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาว > >นั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง "เธอ เป็น อะไรหน่ะ ทำไมถึงร้องไห้ > >มีอะไรให้เราช่วยไหม" "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป > >เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย" "แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ" > >"ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องขอ ก้อได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้หล่ะ > >ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกัน โดยไม่พูดจาอะไรกันเลย ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย > >ขึ้นมาว่า "เราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม > >ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี" "เธอยังรัก..เขาอยู่หรือป่าวหล่ะ" "รักสิ เรา > >รักเค้ามากเลย" "แต่เค้า ไม่รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ > >"แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ" และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว > >ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน "ถ้า > >เมื่อไหร่...ก็ตามที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรา นะ" "อืม" > >และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว > >"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที" เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้า และหมดกำลัง > >เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน > >เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ... "เราจะทำอย่างไรต่อไปดี" > >เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไง ๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย "แล้วเธอเลิก > >รักเค้าแล้วเหรอ" "ป่าว! เรา ยังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม" > >"งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้ จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม > >เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขา > >เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม > >เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง มีแต่เพิ่มมากขึ้น" > >"อือ ม.."แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง > >เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ เธอรู้สึกแปลกใจมาก > >ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่า ทำไม..? ชายหนุ่มตอบว่า > >เขาขี้ เกียจไปหน่อย ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชา หนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ หญิง > >สาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ.. > >และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาว ก็ได้มาขอเธอแต่งงาน เนื่องด้วยเห็นถึงความรัก > >ที่หญิงสาวมีให้ หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ > >"เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระน่ะ! ขอโทษด้วยนะ" เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำ > >เสียงแผ่วเบา หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่ง > >จึงวางหูกระแทกไป แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงาน > >ชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งาน แต่งจะจบลง "ยินดีด้วย นะ เรามาแล้วหล่ะ" > >หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชาย ของเธอมา > >ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม เธอรู้สึกมีความสุขมาก > >ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้ และเพื่อนชายก็พูดว่า > >เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..? ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม.. > >........................... ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุข กับชีวิตแต่งงานของเธอ > >จนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ > >ทะเลาะกับสามีของตน หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา > >แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่? ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย > >เขาจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น เพื่อนของชายหนุ่มเล่า ว่า > >ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... > >มาร่วมหลายเดือนแล้ว หญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร? > >เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด > >ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรู้และเพื่อนของชายหนุ่ม > >ก็ยังบอกอีกว่า ..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ > >ในช่วงเวลาสำคัญๆ คราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไปจากห้องสอบเฉยเลย" > >ไม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้ หญิงสาวตกใจมาก > >เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่ม > >ที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง > >กับผอมซูบ ไม่มี แรง เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจ ทักทายเธอเป็นการใหญ่ > >"เป็นอย่าง ไรมั่ง ไม่เจอกันตั้งนานเลยน่ะ" หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก > >น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา "อ้าวร้อง ไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ > >ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ จะให้เราช่วยอะไรไหม...? แต่เราก็คงจะแนะนำเธอ > >ได้เหมือนเดิมนะ" หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่า วันที่เธอ > >มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?" > >ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไป หญิงสาวจึงพูด > >ต่อ... "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?" > >ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไร อีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม > >หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ "ตลอดเวลา > >เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน > >เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้" > >ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก กับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า "เราบอกเธอ > >แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ และมากขึ้นกว่าเดิม > >มันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเราหรือไม่ > >มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้ > >นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้ว > >ต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไป และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง.. > >หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม > >ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า "ถ้าเราหาย เมื่อไหร่... > >เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ" ผู้ชายอย่างนี้จะหาได้ซักกี่คน ในโลกก November 14 โ ห ะ ๆเปิดเทอมแล้วดีใจจังเลย งานเยอะชิบหายแต่ก็สนุกดีมาก ๆ ได้อยู่ก่าเพื่อน ๆ เปงฝูง ๆ เลย อิอิ แต่ว่าน้าช่วงนี้รู้สึกแปลก ๆ แบบว่าบอกม่ายถูก ม่ายรู้เปงอาราย
สงสัยเหงามาไปอยากให้ใครมาดูแล 5555 ม่ายมีไรมาก end เลย ชีวิตนี้
October 05 - L i f e -oh ! สอบเสร็จแล้ว
เยี่ยมเลยสอบเสร็จแล้วโล่งสบายใจซะทีแต่ก็นะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ช่างหัวมันแค่ขอให้ทำเต็มความสามารถก็พอ ถึงแม้ว่าจะได้คะแนน กาก ๆ อันนี้เซงนิดๆ
แต่ว่าน้า ปัญหาที่สำคัญกว่าคือ มันจาหน้าหนาวแล่วน้า หมอนข้างอยู่หนาย จาไปหาจากไหนดี แบบที่มีชีวิต คงจาหายากน่าดู
Lyrics: สุดที่รัก August 28 - ห ม ด แ ร ง - อ่า ................ ทำงานเสร็จแล้วในบางส่วนแต่ว่านะยังเหลืออีกเยอะจะทำไงดีหว่า ความรู้มันคืออะไร ทำไมเราต้องไปศึกษามัน ใคร " เทพ " ก็บอกเพื่อนบ้างจะได้รู้กันไม่ใช่ว่าจะเก็บบเอาความ "เกรียน" ของตัวเองเอาไว้เพื่อนเข้าใจเพื่อนนะ
ก่อนจาก
จุ๊บๆๆ
คิดถึงหมอนข้างจัง....คิดถึงกันบ้างมั้ย August 27 -จ น เ ค รี ย ด ทำ ไ ร ดี - ช่วงนี้งานเยอะอย่างแรง อยากบอกใครบางคนว่า " คนนะพี่ไม่ใช่เทพ " ม่ายมีไรมากก็เท่านั้น
เอาเพลงเทพมาให้เล่นกันอีก ใคร want จาเล่นอันนี้ก็แล้วแต่ เพลงมันเพราะแล้วกะโดนใจนิดๆ
สุดท้ายนี้อยาก...
1.ได้เวลาว่างๆ
2.ใครสักคน
3.ความสุข ( มากๆ )
จบ...
August 26 ~ * ค ว า ม พ อ เ พี ย ง * ~เวลาผ่านไปทำให้เรารู้จักอะไรมากขึ้น เหมือนกันกับคำที่ว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว( เกี่ยวกันไหม ) เพื่อนเริ่มงงตัวเองแล้วนิด ๆสรุปง่ายๆ เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน เวลาม่ายเคยคอยใครอยากทำไรกะทำดีก่ามเสียใจ่ว่าทำไมเราไม่ได้ทำน้า August 01 ~ * ป ว ด ใ จ น้ า * ~จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เราได้มีความรู้สึก ที่ขาดหายไปเป็นเวลานานแสนนาน ค;ามเสียใจในเปงงี้นี้เอง ดีใจโว้ยย............................................
มีความรู้สึกกะเค้าแล้ว หลังจากทีชินชามานานมาก จบ !
July 11 * * TEST * *TEST วันนี้ทำ BLOG ช่วยไอ้เจ้าปลาย ^^
ที่จิงก้อทำหมดแหร่ะ เจ้าตัวเค้าบอกว่าทำไม่เปน
ก้อเลยช่วยทำ BLOG หน้านี้ก้อเลยลองเทสดูก่อน
OK แล้วน่ะ บ๊ายบาย ^^ |
|
|