~* Butterfly *~

ณ.มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่
> >
> >มีเพื่อนสนิทต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง
> >
> >ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านทุกวัน
> >
> >เวลาผ่านไปทั้งคู่เริ่มขึ้นปี 2
> >
> >ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนหนึ่ง และได้ถามเพื่อนชายว่า
> >
> >"นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไม๊"
> >
> >"เค้าก็ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย"
> >
> >"เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆ เราจังเลยเนอะ" ต่อมาไม่นาน
> >หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคนนั้นจริงๆ วันนึงหญิงสาวบอกกับ
> >เพื่อนชายของตนว่า "นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ
> >ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว เราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ" "อืม" ฝ่าย
> >ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีก ต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตน
> >จึงมาปรึกษาเพื่อนชาย ว่า "เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า...
> >เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ!" "ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม
> >"ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย" "ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ
> >ก้อเธอรักเค้านี่หน่า" "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย หลังจากนั้น
> >... วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาว
> >นั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง "เธอ เป็น อะไรหน่ะ ทำไมถึงร้องไห้
> >มีอะไรให้เราช่วยไหม" "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป
> >เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย" "แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"
> >"ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องขอ ก้อได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้หล่ะ
> >ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกัน โดยไม่พูดจาอะไรกันเลย ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย
> >ขึ้นมาว่า "เราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม
> >ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี" "เธอยังรัก..เขาอยู่หรือป่าวหล่ะ" "รักสิ เรา
> >รักเค้ามากเลย" "แต่เค้า ไม่รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ
> >"แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ" และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว
> >ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน "ถ้า
> >เมื่อไหร่...ก็ตามที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรา นะ" "อืม"
> >และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว
> >"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที" เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้า และหมดกำลัง
> >เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน
> >เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ... "เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"
> >เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไง ๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย "แล้วเธอเลิก
> >รักเค้าแล้วเหรอ" "ป่าว! เรา ยังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม"
> >"งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้ จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม
> >เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขา
> >เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม
> >เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง มีแต่เพิ่มมากขึ้น"
> >"อือ ม.."แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง
> >เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ เธอรู้สึกแปลกใจมาก
> >ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่า ทำไม..? ชายหนุ่มตอบว่า
> >เขาขี้ เกียจไปหน่อย ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชา หนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ หญิง
> >สาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ..
> >และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาว ก็ได้มาขอเธอแต่งงาน เนื่องด้วยเห็นถึงความรัก
> >ที่หญิงสาวมีให้ หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ
> >"เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระน่ะ! ขอโทษด้วยนะ" เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำ
> >เสียงแผ่วเบา หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่ง
> >จึงวางหูกระแทกไป แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงาน
> >ชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งาน แต่งจะจบลง "ยินดีด้วย นะ เรามาแล้วหล่ะ"
> >หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชาย ของเธอมา
> >ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม เธอรู้สึกมีความสุขมาก
> >ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้ และเพื่อนชายก็พูดว่า
> >เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..? ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม..
> >........................... ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุข กับชีวิตแต่งงานของเธอ
> >จนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย จนวันหนึ่งหญิงสาวได้
> >ทะเลาะกับสามีของตน หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา
> >แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่? ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย
> >เขาจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น เพื่อนของชายหนุ่มเล่า ว่า
> >ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล...
> >มาร่วมหลายเดือนแล้ว หญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร?
> >เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
> >ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรู้และเพื่อนของชายหนุ่ม
> >ก็ยังบอกอีกว่า ..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้
> >ในช่วงเวลาสำคัญๆ คราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไปจากห้องสอบเฉยเลย"
> >ไม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้ หญิงสาวตกใจมาก
> >เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่ม
> >ที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง
> >กับผอมซูบ ไม่มี แรง เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจ ทักทายเธอเป็นการใหญ่
> >"เป็นอย่าง ไรมั่ง ไม่เจอกันตั้งนานเลยน่ะ" หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก
> >น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา "อ้าวร้อง ไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ
> >ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ จะให้เราช่วยอะไรไหม...? แต่เราก็คงจะแนะนำเธอ
> >ได้เหมือนเดิมนะ" หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่า วันที่เธอ
> >มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?"
> >ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไป หญิงสาวจึงพูด
> >ต่อ... "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?"
> >ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไร อีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
> >หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ "ตลอดเวลา
> >เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน
> >เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"
> >ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก กับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า "เราบอกเธอ
> >แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ และมากขึ้นกว่าเดิม
> >มันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเราหรือไม่
> >มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้
> >นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้ว
> >ต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไป และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง..
> >หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม
> >ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า "ถ้าเราหาย เมื่อไหร่...
> >เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ" ผู้ชายอย่างนี้จะหาได้ซักกี่คน ในโลกก

oh !    สอบเสร็จแล้ว

 

เยี่ยมเลยสอบเสร็จแล้วโล่งสบายใจซะทีแต่ก็นะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง  ช่างหัวมันแค่ขอให้ทำเต็มความสามารถก็พอ  ถึงแม้ว่าจะได้คะแนน  กาก ๆ   อันนี้เซงนิดๆ

 

แต่ว่าน้า  ปัญหาที่สำคัญกว่าคือ  มันจาหน้าหนาวแล่วน้า  หมอนข้างอยู่หนาย  จาไปหาจากไหนดี แบบที่มีชีวิต  คงจาหายากน่าดู

 

Lyrics: สุดที่รัก

Artist: Retrospect

Album: Unleashed



Intro : A/A/D/Dm



         A

เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย

           D                              Dm

สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน

 A

แต่เวลา  คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน

   D                                Dm

เวลาช่างแสนสั้น มันทำให้เราต้องจากกัน



  Bm                        C#m

* สุดเส้นทางปลายขอบฟ้าชะตาได้กำหนด

   Bm                     C#m

ไม่อาจจะพบกันแต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ

      Bm                  C#m

ภาพเก่าคืนย้อนมา  จุดจบคือน้ำตา

      D                        E

และรักที่ยังไม่เคยจางหาย



      D                  C#m

** แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล

      D                          C#m

แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย

            D                   C#m           F#m

ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ

       Bm            D         E          A

หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน สุดที่รัก



Solo : A/D/C#m/Bm/C#m/D/C#m/D/E



          (*,**,**)

       A       D    Dm         A

          สุดที่รัก          สุดที่รัก

 

 

 

                 อ่า ................ ทำงานเสร็จแล้วในบางส่วนแต่ว่านะยังเหลืออีกเยอะจะทำไงดีหว่า  ความรู้มันคืออะไร ทำไมเราต้องไปศึกษามัน ใคร " เทพ " ก็บอกเพื่อนบ้างจะได้รู้กันไม่ใช่ว่าจะเก็บบเอาความ "เกรียน" ของตัวเองเอาไว้เพื่อนเข้าใจเพื่อนนะ